Kto może oddać krew? PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 08 stycznia 2011 09:54
KRYTERIA KWALIFIKOWANIA DAWCÓW DO ODDAWANIA KRWI PEŁNEJ I JEJ SKŁADNIKÓW
1. Kryteria dopuszczenia dawców do oddawania krwi pełnej lub jej składników
1.1 Wiek i ciężar ciała dawców
Wiek 18 do 65 lat
17 do 18 lat - po uzyskaniu pisemnej zgody rodziców lub
opiekunów prawnych zgodnie z odrębnymi
przepisami
Dawcy pierwszorazowi w wieku ponad 60 lat - do decyzji lekarza w placówce służby krwi
Ponad 65 lat - po corocznym uzyskaniu zgody lekarza w jednostce organizacyjnej publicznej służby krwi
Ciężar ciała >50 kg dla dawców krwi pełnej lub jej składników otrzymywanych metodą aferezy
>70 kg dla dawców oddających 2 jednostki koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) metodą erytroaferezy (podwójna erytroafereza)
1.2 Stężenie hemoglobiny we krwi dawcy
Hemoglobina Kobiety
>125 g/l
Mężczyźni
>135 g/l
Odnosi się do dawców krwi pełnej allogenicznej lub jej składników
>140 g/l Odnosi się do dawców oddających 2 jednostki KKCz metodą erytroaferezy
1.3 Stężenie białka w surowicy krwi dawcy
Białko ł60 g/l W przypadku pobrania osocza metodą aferezy badanie należy przeprowadzać co najmniej raz w roku
1.4 Liczba krwinek płytkowych we krwi dawcy
Liczba krwinek płytkowych Liczba krwinek płytkowych przynajmniej
150 x 109/l
Liczba wymagana w przypadku dawców poddawanych zabiegom trombaferezy
1.5 Liczba krwinek białych 4-10 x 109/l
1.6 Dopuszczalna aktywność transaminazy alaninowej (ALAT)
ALAT < 2 x górna granica normy danej metody
2. Kryteria dyskwalifikacji stosowane wobec dawców krwi pełnej i jej składników
2.1 Kryteria dyskwalifikacji stałej dla dawców krwi allogenicznej
Choroby układu krążenia Potencjalni dawcy z aktywną lub przebytą poważną chorobą układu krążenia, oprócz wad wrodzonych całkowicie wyleczonych
Choroby układu nerwowego Przebycie poważnej choroby OUN
Skłonność do patologicznych krwawień Potencjalni dawcy z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie
Nawracające omdlenia albo napady drgawkowe Poza drgawkami wieku dziecięcego lub sytuacją, w której co najmniej przez 3 lata po zakończeniu leczenia nie obserwuje się nawracających drgawek
Choroby układu pokarmowego Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby układu oddechowego Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby układu moczowo-płciowego i nerek Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby układu immunologicznego Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby metaboliczne i choroby układu endokrynnego Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby krwi i układu krwiotwórczego Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby skóry Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Choroby układowe np. kolagenozy Potencjalni dawcy z poważną chorobą aktywną, przewlekłą lub nawracającą
Cukrzyca
Choroby zakaźne WZW typu B, poza osobami HBsAg-ujemnymi, u których stwierdzono przeciwciała anty-HBs
WZW typu C
Wirusowe zapalenie wątroby w wywiadzie, żółtaczka o niejasnej etiologii
HIV-1/2
HTLV I/II
Babeszjoza
Kala Azar (leiszmanioza trzewna)
Trypanosomoza cruzi (Gorączka Chagasa)
Promienica
Tularemia
Choroby nowotworowe Nowotwory złośliwe poza rakiem in situ, pod warunkiem całkowitego wyleczenia
Gąbczaste zwyrodnienie mózgu (TSE) (np. choroba Creutzfelda-Jakoba, wariant choroby Creutzfelda-Jakoba) Osoby, których wywiad rodzinny wskazuje na zagrożenie TSE. Także osoby, u których wykonano w przeszłości przeszczep rogówki lub opony twardej albo były leczone preparatami uzyskanymi z ludzkich przysadek. Osoby przebywające łącznie przez 6 miesięcy lub dłużej w Wielkiej Brytanii, Francji lub Irlandii w okresie od 01.01.1980 do 31.12.1996
Kiła
Leki stosowane domięśniowo lub dożylnie Każdy przypadek stosowania domięśniowo lub dożylnie leków, które nie zostały przepisane przez lekarza
Zachowania seksualne Osoby, które ze względu na swoje zachowania seksualne należą do grup podwyższonego ryzyka zakażenia poważnymi chorobami, mogącymi przenosić się drogą przetoczenia krwi
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem środków (substancji) psychoaktywnych
Biorcy ksenoprzeszczepów
2.2 Kryteria dyskwalifikacji tymczasowej dawców krwi allogenicznej
2.2.1 Choroby zakaźne
Czas trwania dyskwalifikacji
Po przebyciu choroby zakaźnej, potencjalni dawcy powinni być zdyskwalifikowani na co najmniej dwa tygodnie od chwili pełnego wyleczenia.
Jednak w przypadku chorób wymienionych w poniższej tabeli należy stosować następujące okresy dyskwalifikacji:
Bruceloza 2 lata od chwili pełnego wyzdrowienia
Gorączka Q 2 lata od daty potwierdzonego wyleczenia
Toksoplazmoza 6 miesięcy od daty wyleczenia
Gruźlica 2 lata od daty potwierdzonego wyleczenia
Gorączka reumatyczna 2 lata od ustąpienia objawów, jeżeli nie wystąpiła przewlekła choroba serca
Gorączka ponad > 38°C 2 tygodnie po dacie ustąpienia objawów
Grypa, infekcja grypopodobna 2 tygodnie po ustąpieniu objawów
Zapalenie szpiku 2 lata od potwierdzonego wyleczenia
Malaria:
- osoby, które zamieszkiwały na
terenach występowania malarii w
ciągu pierwszych pięciu lat
życia
- 3 lata po powrocie z ostatniej wizyty na
terenach endemicznego występowania malarii,
pod warunkiem niewystępowania objawów; okres
ten może zostać skrócony do 4 miesięcy,
jeżeli badania immunologiczne lub metodami
biologii molekularnej dają przy każdej
donacji wyniki negatywne
- osoby, które w przeszłości
przebyły malarię
- 3 lata po zakończeniu leczenia przy braku
objawów; można pobierać krew tylko pod
warunkiem, że badania immunologiczne lub
metodami biologii molekularnej dają wyniki
negatywne
- osoby powracające z terenów
endemicznego występowania
malarii bez objawów choroby
- 6 miesięcy od chwili opuszczenia terenów
endemicznych lub krócej, jeżeli testy
immunologiczne lub metodami biologii
molekularnej dają wyniki negatywne
- osoby, u których w czasie pobytu
na obszarach endemicznego
występowania malarii lub w ciągu
6 miesięcy po powrocie
występowała gorączka o niejasnym
pochodzeniu
- 3 lata od czasu ustąpienia objawów; okres ten
może zostać skrócony do 4 miesięcy, jeżeli
badania immunologiczne lub metodami biologii
molekularnej dają wyniki negatywne
Wirus Zachodniego Nilu (WNV) 28 dni od chwili opuszczenia terenu, gdzie występują przypadki przeniesienia WNV na ludzi
Rzeżączka W okresie choroby i 12 miesięcy od zakończenia leczenia
Mononukleoza zakaźna 6 miesięcy od czasu wyzdrowienia
2.2.2 Narażenie na niebezpieczeństwo zarażenia chorobami przenoszonymi drogą przetoczenia krwi
- Badanie endoskopowe przy użyciu
fiberoendoskopu
Dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badanie metodami
- Kontakt śluzówki z krwią lub
ukłucie igłą
biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C daje wynik
- Przetoczenie składników krwi ujemny
- Przeszczep ludzkich komórek lub
tkanek
- Duży zabieg chirurgiczny
- Tatuaż lub przekłucie części
ciała
- Akupunktura, o ile nie została
wykonana przez wykwalifikowanego
lekarza przy użyciu jałowych
jednorazowych igieł
- Osoby narażone na ryzyko z
powodu bliskiego kontaktu w
warunkach domowych z chorymi na
wirusowe zapalenie wątroby
Osoby, które ze względu na swoje zachowania czy działalność są szczególnie narażone na zarażenie chorobami przenoszonymi drogą transfuzji Po zaprzestaniu ryzykownych zachowań dyskwalifikacja na okres zależny od rodzaju choroby i od dostępności odpowiednich testów
Odbywanie kary pozbawienia wolności Okres pobytu w zakładzie karnym i okres 6 miesięcy od jego opuszczenia
Pobyt w krajach o dużej częstotliwości występowania nosicieli przeciwciał anty-HIV i chorych na AIDS 6 miesięcy od dnia powrotu do Polski
Kontakt z chorobą zakaźną (poza wirusowym zapaleniem wątroby) Na czas odpowiadający okresowi inkubacji, a jeżeli jest on nieznany, na 4 tygodnie
Powrót z obszaru, w którym endemicznie występują choroby tropikalne 6 miesięcy od dnia powrotu do Polski
2.2.3 Szczepienia
Wirusy lub bakterie atenuowane 4 tygodnie
Inaktywowane/zabite wirusy, bakterie lub riketsje 48 godzin
Anatoksyny 48 godzin
WZW typu A lub B 48 godzin, pod warunkiem braku ekspozycji na zakażenie
Wścieklizna 48 godzin
W razie ryzyka zarażenia - dyskwalifikacja na okres 1 roku
Kleszczowe zapalenie mózgu 48 godzin
W razie ryzyka zarażenia - dyskwalifikacja na okres 1 roku
Poddanie się biernemu uodparnianiu surowicami odzwierzęcymi Dyskwalifikacja na 3 miesiące
2.2.4 Inne przyczyny dyskwalifikacji tymczasowej
Ciąża 6 miesięcy po porodzie lub jej zakończeniu, poza sytuacjami wyjątkowymi po uzyskaniu zgody lekarza
Miesiączka 3 dni po zakończeniu
Mały zabieg chirurgiczny 1 tydzień
Leczenie stomatologiczne Leczenie stomatologiczne lub wizyta u higienistki stomatologicznej - odroczenie do następnego dnia (uwaga: ekstrakcję zęba, leczenie przewodowe itp. uważa się za mały zabieg chirurgiczny)
Przyjmowanie leków Zależnie od rodzaju przepisanego leku, jego sposobu działania i leczonego schorzenia
Ostre choroby układu oddechowego Do zakończenia leczenia
Ostre choroby układu pokarmowego Do zakończenia leczenia
Ostre choroby układu moczowego Do zakończenia leczenia
Choroby zapalne i uczuleniowe skóry Do zakończenia leczenia
Ostre stany uczuleniowe Do czasu ustąpienia objawów
Zaostrzenie przebiegu przewlekłej choroby alergicznej Do czasu ustąpienia objawów
Okres odczulania w alergii Cały okres
2.2.5 Dyskwalifikacja ze względu na szczególną sytuację epidemiologiczną
Szczególna sytuacja epidemiologiczna
(np. wybuch epidemii jakiejś choroby)
Czasokres zależny od sytuacji epidemiologicznej (takie przypadki należy zgłaszać Komisji Europejskiej w celu podjęcia odpowiednich działań)
3. Kryteria dyskwalifikacji dawców krwi autologicznej
Poważne choroby układu krążenia Decyduje lekarz prowadzący
Osoby, u których wykryto w testach immunoenzymatycznych obecność markerów wirusów:
- HBV
- HCV
- HIV
Osoby, u których wywiad lekarski wskazuje na zakażenie HTLV I/II
W uzasadnionych przypadkach lekarz może dopuścić do pobrania krwi
Ostre zakażenie bakteryjne

 

DOPUSZCZALNA ILOŚĆ ODDANEJ KRWI I CZĘSTOTLIWOŚĆ JEJ ODDAWANIA
I. Krew pełna
1. Krew pełna może być pobierana nie częściej niż 6 razy w roku od mężczyzn i nie częściej niż 4 razy w roku od kobiet, z tym że przerwa pomiędzy pobraniami nie może być krótsza niż 8 tygodni.
2. Jednorazowo od osoby ważącej co najmniej 50 kg można pobrać 450 ± 45 ml krwi (1 jednostka).
3. Jeżeli dawca krwi został poddany zabiegowi aferezy, pobranie krwi pełnej może nastąpić po upływie 48 godzin od tego zabiegu, z wyjątkiem zabiegu erytroaferezy.
II. Osocze
1. Od jednego dawcy nie można pobrać w okresie roku więcej niż 15 litrów osocza.
2. Osocze może być pobrane metodą plazmaferezy manualnej (podwójnej - 400 ml) nie częściej niż 30 razy w roku.
3. Osocze może być pobrane metodą plazmaferezy automatycznej (potrójnej - 600 ml) nie częściej niż 20 razy w roku, z tym że przerwa pomiędzy pobraniami nie może być krótsza niż 2 tygodnie, chyba że lekarz wyrazi zgodę na skrócenie tej przerwy.
4. Pobranie osocza metodami plazmaferezy, o których mowa w ust. 3, może być wykonane po przerwie wynoszącej 8 tygodni od pobrania krwi pełnej. Lekarz może wyrazić zgodę na skrócenie tej przerwy do 4 tygodni.
III. Zabiegi aferezy
1. Zabiegi trombaferezy i leukaferezy mogą być wykonywane nie częściej niż 12 razy w roku.
2. Przerwy między zabiegami trombaferezy i leukaferezy nie powinny być krótsze niż 4 tygodnie.
3. W szczególnych przypadkach, takich jak konieczność kilkakrotnego przetoczenia krwinek płytkowych od jednego dawcy, przerwy między zabiegami mogą zostać za zgodą lekarza skrócone do 48 godzin.
4. W przypadku pobierania metodą aferezy jednocześnie osocza, krwinek płytkowych lub krwinek czerwonych, łączna objętość pobranych składników krwi netto nie powinna przekroczyć 600 ml. W razie przekroczenia tej objętości należy zastosować odpowiedni płyn uzupełniający.
5. Przerwa pomiędzy dwoma kolejnymi oddaniami koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) metodą erytroaferezy powinna być taka sama, jak w przypadku pobrania krwi pełnej.
6. Przerwa pomiędzy pobraniem krwi pełnej i pobraniem 2 jednostek KKCz metodą erytroaferezy nie powinna być krótsza niż 3 miesiące.
7. Przerwa pomiędzy pobraniem 2 jednostek KKCz metodą erytroaferezy a pobraniem krwi pełnej lub następnym zabiegiem podwójnej erytroaferezy nie powinna być krótsza niż 6 miesięcy; całkowita utrata krwinek czerwonych w ciągu roku nie może przekraczać wartości dozwolonej dla dawców krwi pełnej.
IV. Inne zabiegi
Częstotliwość wykonywania innych zabiegów ustalana jest przez lekarza.

Przerwy pomiędzy donacjami


Poprawiony: środa, 25 stycznia 2017 09:25